In mijn vorige leven was ik een struisvogel, het dagboek van Vincent ( 1968-1995 )

is de titel van het dagboek dat Vincent (geboren in 1968) bijhield tussen 31 mei 1990 en 26 juni 1995. In die periode stond hij op een kruispunt in zijn leven en hij twijfelde lang welke kant hij opzou gaan. De vrienden uit zijn jeugd had hij uit het oog verloren, zijn werk beviel hem slecht, zijn ouders hielden van hem maar begrepen hem niet, liefdes bleven onbeantwoord en er was niemand met wie hij kon praten over zijn grote passies muziek en literatuur, en niemand om de schilderijen die hij maakte te bewonderen.
In de kroeg kon hij zich af en toe wel op zijn gemak voelen, want daar jon hij de joviale jongen uithangen.
Weer thuis schreef hij in zijn dagboek wat hij dacht en wat hij had meegemaakt. Hij droomde van "een vol, vurig, rijk leven", maar de werkelijkheid was voor hem vol pijn, verdriet en eenzaamheid.
Zijn humor behield hij ondanks alles en dat maakt het dagboek vaak even treurig als hilarisch.
Op 27 juli 1995 nam hij ten langen leste een beslissing en maakte hij een einde aan zijn leven.

Vincents dagboek is een monument geworden voor iemand die het niet gehaald heeft.

(bron: achterflap van het boek)